Urząd Transportu Kolejowego - wersja tekstowa

Niniejszym informujemy, iż od III kwartału 2008 roku ulega zmianie wzór formularza (kwartalnego i rocznego) PT – przewozy ładunków koleją, składanego przez podmioty rynku kolejowego zgodnie z wymogami Ustawy o transporcie kolejowym z 28.03.2003 r. (Dz. U. Nr 86, poz. 789, z późn. zm.).

Zmiany spowodowane zostały koniecznością ujednolicenia druków sprawozdawczych Urzędu Transportu Kolejowego ze sprawozdawczością Głównego Urzędu Statystycznego zgodnie z nową klasyfikacją grup ładunków NST-2007. Zmianie nie ulega termin sporządzania sprawozdania. Druk należy przekazywać, tak jak do tej pory w okresach kwartalnych oraz za cały rok.

Informujemy jednocześnie, iż formularz PT za II kwartał 2008 roku przekazać należy na dotychczasowym druku sprawozdawczym.

NOWY FORMULARZ "PT"  

1. Ustawie z dnia 28 marca 2003 roku o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86, poz789, z późn. zm.) oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy.
2. Rozporządzeniu Ministra TiGM z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie.
3. Aktualnie obowiązujących w Grupie PKP przepisach dotyczących ruchu kolejowego
   i przewozów kolejowych .
4. Sprawozdawczości Głównego Urzędu Statystycznego.

Podmiot rynku kolejowego

Rodzaj formularza

E

T 1

T 2

TTE

P

PT

PTI

PTM

PP

UT1

UT2

ZL

ZT

ZPRK

ZPTE

KW

Zarządcy infrastruktury kolejowej

X

X

X

X

X

X

X

Licencjonowani przewoźnicy rzeczy

X

X

X

X

X

X

X

X

Licencjonowani przewoźnicy osób

X

X

X

X

X

X

Podmioty udostępniające pojazdy trakcyjne

X

X

X

Koleje Wąskotorowe

X

X - formularze obowiązujące podmiot w zależności od prowadzonej działalności.

• taborze trakcyjnym i wagonowym (T1,T2);
• ilości zatrudnionych osób (E);
• długości linii kolejowych (ZL);
• długości torów, bocznicach i stacjach (ZT);
• budowlach i urządzeniach (ZPRK);
• parametrach technicznych linii (ZPTE).

Druk „E” – Dane ekonomiczne uczestników rynku transportu kolejowego.

E

 

1. Zatrudnienie – należy podać dane dotyczące ilości zatrudnionych osób w przedsiębiorstwie na koniec kwartału lub roku sprawozdawczego. Nie należy wyliczać średniej wielkości zatrudnienia.
2. Przychody, koszty operacyjne, zysk – należy podać dane związane bezpośrednio ze sprzedażą usług lub udostępnianiem infrastruktury kolejowej – w zależności od prowadzonej działalności.
3. Amortyzacja – należy podać wartość amortyzacji w okresie kwartału lub roku sprawozdawczego.
4. Majątek, Kapitał – Należy podać wartość majątku oraz wysokość kapitału przedsiębiorstwa na koniec II i IV kwartału lub na koniec roku sprawozdawczego.
5. Dotacje – należy podać wartość wszystkich otrzymanych dotacji w okresie kwartału lub całego roku sprawozdawczego.  

Druki „T1, T2” - Dane o taborze kolejowym.

T1  T2

1. Stan inwentarzowy taboru obejmuje wszystkie pojazdy, które w ostatnim dniu okresu sprawozdawczego były w posiadaniu sprawozdawcy (w rejestrze pojazdów szynowych) łącznie z przekazanymi do naprawy i znajdującymi się w naprawie oraz przebywającymi okresowo poza granicami kraju. 
2. Tabor handlowy (T1, tabela 2 i 3) - tabor przeznaczony do zarobkowego (komercyjnego) świadczenia usług przewozowych.
3. Przeciętny dobowy ilostan lokomotyw czynnych (T1, tabela 1) ustala się, dzieląc ilość lokomotywodób pracy lokomotyw w ciągu okresu sprawozdawczego przez liczbę dni kalendarzowych w tym okresie rozliczeniowym. Lokomotywodoby pracy 1 lokomotywy ustala się jako sumę dni w okresie sprawozdawczym, w których lokomotywa pracowała. W analogiczny sposób ustala się przeciętny dobowy ilostan roboczy pozostałego taboru trakcyjnego.
4. Przeciętny dobowy ilostan wagonów osobowych czynnych (T1, tabela 2) ustala się       w dla wagonów znajdujących się na sieci PKP PLK SA lub na sieci innego zarządcy. Wielkość tę oblicza się dzieląc sumę dobowych ilostanów wagonów osobowych w pracy w ciągu okresu sprawozdawczego przez liczbę dni kalendarzowych w okresie sprawozdawczym.
5. Przeciętny dobowy ilostan wagonów towarowych czynnych (T1, tabela 3) ustala się              w odniesieniu do wagonów krajowych i zagranicznych znajdujących się na sieci PKP lub na innego zarządcy. Wskaźnik ten ustala się w sposób analogiczny jak dla wagonów osobowych.
6. Średni wiek taboru trakcyjnego i wagonowego – jest to iloraz sumy wieku poszczególnych typów wagonów i ich ilości.
7. Stan i udostępnianie pojazdów trakcyjnych i taboru wagonowego (T2 – tabela 4 i 5) - należy wymienić wg typów wszystkie będące w dyspozycji sprawozdawcy pojazdy i wagony.             W przypadku niewystarczającej ilości kolumn należy tę stronę druku skopiować konieczną ilość razy, wówczas każda strona winna być opieczętowana pieczęcią firmową sprawozdawcy
   oraz podpisana przez sporządzającego i osobę upoważnioną do składania oświadczeń w imieniu firmy.

Druk „P” – Podstawowe dane o rynku transportu kolejowego – przewozy osób i ładunków.

P

{PODZIEL:Druk „PP” - Przewozy pasażerów.}

Druk „PP” - Przewozy pasażerów.

PP

1. Przez przewozy komercyjne (wiersz 2) należy rozumieć przewozy zarobkowe. Nie ujmować tu przewozów własnych, technologicznych, służbowych wykonywanych w oparciu o dokumenty nie powodujące przychodu (list służbowy lub inny dokument określony w tym celu przez przewoźnika).
2. Przez przewozy aglomeracyjne (wiersz 4) należy rozumieć segment przewozów regionalnych, realizujący przewozy osób do centrów aglomeracji i w stronę przeciwną oraz w ramach aglomeracji w relacjach charakteryzujących się dobową, tygodniową lub sezonową zmiennością przewozów.
3. Liczbę pasażerów przewiezionych w komunikacji wewnętrznej ustala się na podstawie liczby sprzedanych biletów uprawniających do przejazdu oraz uwzględnia się dane szacunkowe o przejazdach na postawie umów z instytucjami (komercyjne) i o przejazdach bezpłatnych realizowanych na podstawie odpowiednich przepisów.
   • W przypadku przewozów z biletami jednorazowymi przyjmuje się:
     • pojedynczy bilet na przejazd w jednym kierunku - za 1 pasażera;
     • zbiorowy bilet na przejazd w jednym kierunku - za tylu pasażerów, dla ilu osób został on  wystawiony;
     • pojedynczy bilet na przejazd w dwóch kierunkach (tam i z powrotem) - za 2 pasażerów;
     • zbiorowy bilet na przejazd w dwóch kierunkach (tam i z powrotem) - za tylu pasażerów, ile wynosi podwojona liczba osób, dla ilu został on wystawiony;
     • bilet dziecięcy - za równoważny z biletem dla osoby dorosłej
       
       Liczbę pasażerów z biletami okresowymi (np. tygodniowymi, dwutygodniowymi, miesięcznymi, kwartalnymi, itd.) ustala się mnożąc liczbę sprzedanych biletów przez średnią liczbę przejazdów 1 pasażera dla danego rodzaju biletów, ustaloną przez przewoźnika.
4. Liczbę pasażerów przewiezionych w komunikacji międzynarodowej ustala się:
   • przy wyjeździe z Polski za granicę z bezpośrednimi biletami komunikacji międzynarodowej 
   • na podstawie liczby sprzedanych biletów;
   • przy przyjeździe do Polski z zagranicy i przy przejeździe przez terytorium Polski tranzytem z bezpośrednimi biletami komunikacji międzynarodowej
   • nabytymi poza granicami Polski - na podstawie odpowiednich dokumentów nadesłanych przez urzędy kolei zagranicznych tych krajów, na terenie których były nabyte przez pasażerów odpowiednie bilety
     
     Przy obliczaniu liczby pasażerów przewiezionych w komunikacji międzynarodowej każdy bilet uważa się za tylu pasażerów, dla ilu osób został on wystawiony.
5. Wielkość pracy przewozowejwykonywanej przy przewozie pasażerów z biletami płatnymi, częściowo odpłatnymi oraz bezpłatnymi w komunikacji wewnętrznej ustala się jako sumę iloczynów liczby pasażerów przewiezionych w poszczególnych relacjach przewozu i tranzytowych odległości ich przejazdu.
6. Wielkość pracy przewozowej wykonanej przy przewozie pasażerów z biletami płatnymi w komunikacji międzynarodowej oblicza się jako sumę iloczynów liczby pasażerów przewiezionych na terytorium Polski w komunikacji międzynarodowej w poszczególnych relacjach przejazdu na terytorium Polski i taryfowych odległości tych relacji.
   • Za taryfową odległość przejazdu pasażerów na terytorium Polski w komunikacji międzynarodowej przyjmuje się:
     • przy wyjeździe z Polski za granicę - odległość taryfową od stacji wyjazdu, wymienionej w bilecie komunikacji międzynarodowej, do punktu granicznego wyjazdu;
     • przy przyjeździe do Polski z zagranicy - odległość taryfową od punktu granicznego wjazdu do stacji docelowej, wymienionej w bilecie komunikacji międzynarodowej;
     • przy przejeździe przez terytorium Polski tranzytem - odległość taryfową między punktami granicznymi wjazdu i wyjazdu, przy uwzględnieniu drogi przejazdu, wymienionej w bilecie komunikacji międzynarodowej.

1. Łączna długość przejechanych kilometrów stanowi sumę iloczynów liczby wszystkich zamówionych lub uruchomionych tras pociągów i ilości kilometrów danych tras pociągów za okres objęty sprawozdaniem
2. Średnia odległość przewozów stanowi iloraz łącznej długości przejechanych odpowiednio „zakupionych wg umów” lub „uruchomionych” tras przez sumę liczby wszystkich odpowiednio „zakupionych wg umów” lub „uruchomionych” tras pociągów w okresie objętym sprawozdaniem
3. Koszty przewozów wg zakupionych tras, należy rozumieć sumę kosztów zamówionych i przyznanych tras pociągów, w tym zarówno zrealizowanych, jak i opłat rezerwacyjnych z tytułu niewykorzystania tras.
4. Koszty przewozów wg uruchomionych tras, należy rozumieć wyłącznie sumę kosztów zakupu zrealizowanych tras.

Druk „PT” - Przewozy ładunków koleją.

PT

• Do przesyłek komercyjnych (handlowych) zalicza się:
  • wszystkie przesyłki wagonowe i drobne, zarówno zwyczajne jak i pospieszne, nadane na terenie kraju i przekazane z zagranicy do przewozu za listami przewozowymi handlowymi;
  • wszystkie przesyłki wojskowe nadane na terenie kraju i przekazane do przewozu za zleceniami - wojskowymi listami przewozowymi;
  • wszystkie przesyłki stacyjne, tj. przesyłki przewozowe w granicach tej samej stacji na podstawie listów przewozowych.
    
    Do przesyłek służbowych zalicza się wszystkie przesyłki wagonowe i drobne nadane do przewozu za listami przewozowymi służbowymi przewoźnika.

Tabela nr 1a, 1b

1. Wielkość przewozów ładunków (tony), ustala się jako sumę masy (ciężaru) przesyłek przyjętych do przewozu w wagonach towarowych wszystkimi rodzajami pociągów.
   • Wielkość przewozów ładunków równa się więc odpowiednio sumie masy (ciężaru) przesyłek przyjętych do przewozu:
     • bezpośrednio od nadawców ładunków;
     • od kolei zagranicznych w komunikacji międzynarodowej;
     • od przedsiębiorstw żeglugi śródlądowej w komunikacji łamanej wodno-kolejowej.
   • Przy obliczaniu ww. wielkości należy stosować następujące zasady:
     • w przypadku przewożenia ładunków w opakowaniach za masę (ciężar) przesyłki przyjmuje się jej całkowitą masę (ciężar), a więc sumę mas (ciężarów) właściwego ładunku i masy (ciężaru) jego opakowania (tary);
     • w przypadku przewożenia ładunków w kontenerach masę (ciężar) tych kontenerów wlicza się do wielkości przewozów ładunków;
     • masę (ciężar) kontenerów przewożonych w stanie próżnym wlicza się również do wielkości przewozów ładunków.
   • Do przewozów w komunikacji międzynarodowej zalicza się przesyłki:
     • nadane do przewozu za granicę drogą lądową lub przez porty morskie (łącznie z przeładowywanymi w portach);
     • przyjęte z zagranicy drogą lądową lub przez porty morskie (łącznie z przeładowywanymi
       w portach), do dalszego przewozu do stacji końcowej położonej na terenie kraju;
     • przewożone tranzytem przez terytorium kraju.
2. Wielkości pracy przewozowej (tonokilometry – tono-km) wykonywanej przy przewozie ładunków oblicza się jako sumę iloczynów masy (ciężaru) poszczególnych przesyłek handlowych i służbowych przewiezionych w wagonach towarowych w komunikacji wewnętrznej i międzynarodowej wszystkimi rodzajami pociągów i taryfowych odległości ich przewozu na terytorium kraju.

• W komunikacji międzynarodowej przez odległość taryfową na terenie kraju rozumie się:
  • przy przewozie przesyłek z Polski za granicę - odległość taryfową od stacji odprawy przesyłki do punktu granicznego;
  • przy przewozie przesyłki z zagranicy do Polski - odległość taryfową od punktu granicznego wwozu przesyłki do stacji jej przeznaczenia;
  • przy przewozie przesyłki przez terytorium Polski tranzytem - odległość taryfową pomiędzy punktem granicznym wwozu i punktem granicznym wywozu przesyłki.

1. Łączna długość przejechanych kilometrów stanowi sumę iloczynów liczby wszystkich zamówionych lub uruchomionych pociągów i ilości kilometrów danych tras pociągów za okres objęty sprawozdaniem.
2. Średnia odległość przewozów stanowi iloraz łącznej długości przejechanych odpowiednio „zakupionych wg umów” lub „uruchomionych” tras przez sumę liczby wszystkich odpowiednio „zakupionych wg umów” lub „uruchomionych” tras pociągów w okresie objętym sprawozdaniem.
3. Koszty przewozów wg zakupionych tras, należy rozumieć sumę kosztów zamówionych          i przyznanych tras pociągów, w tym zarówno zrealizowanych, jak i opłat rezerwacyjnych z tytułu niewykorzystania tras. W rubryce 6 należy podać sumę kosztów poniesionych wyłącznie na opłaty rezerwacyjne.

Druk „PTI” - Przewozy ładunków transportem kolejowym w transporcie intermodalnym.

PTI

 

• Zalicza się tu:
  • przewóz samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych połączonych z naczepami
    z towarzyszeniem kierowcy lub bez;
  • przewóz pojazdów bezsilnikowych jak przyczepy ciężarowe luzem, naczepy ciężarowe luzem, wymienne nadwozia samochodowe tzw. „swap body”;
  • przewóz kontenerów o różnych pojemnościach np. 20’ ,30’, 40’, 60’ i innych, przy czym przez symbol TEU rozumie się dwudziestostopową jednostkę ekwiwalentną, tj. jednostkę standardową dla przeliczenia kontenerów o różnej pojemności (1 kontener 20’= 1 TEU, 1 kontener 40’ = 2 TEU, itd.).

Druk „PTM” - Przewozy ładunków w komunikacji międzynarodowej.

PTM

• nadane do przewozu za granicę drogą lądową lub przez porty morskie (łącznie z przeładowywanymi w portach);
• przyjęte z zagranicy drogą lądową lub przez porty morskie (łącznie z przeładowywanymi w portach) do dalszego przewozu do stacji końcowej położonej na terenie kraju;
• przewożone tranzytem przez terytorium kraju.

• w opakowaniach należy uwzględnić również masę (ciężar) opakowania;
• w kontenerach - masę (ciężar) tych kontenerów wlicza się do wielkości przewozów ładunków;
• masę (ciężar) kontenerów przewożonych w stanie próżnym wlicza się również do wielkości przewozów ładunków.

Druk „TTE” - Dane o wskaźnikach techniczno - eksploatacyjnych taboru kolejowego.

TTE

1. Brutto tonokilometry (wiersze 1-5) oblicza się jako sumę iloczynów masy brutto (w tonach) poszczególnych pociągów w okresie sprawozdawczym i odległości ich przebiegu (w kilometrach).
   • Masa (ciężar) brutto pociągu towarowego składa się z masy własnej wagonów włączonych do składu pociągu i z masy ładunków (łącznie z ich opakowaniem) załadowanych do tych wagonów. Masa (ciężar) brutto pociągu osobowego składa się z masy własnej wagonów, włączonych do składu pociągu oraz z masy pasażerów, bagażu i poczty, znajdujących się w tych wagonach, a ponadto z masy przesyłek przewożonych w wagonach towarowych w przypadku włączenia ich do pociągu osobowego. Do masy brutto pociągu nie wlicza się masy własnej lokomotyw czynnych jednostek elektrycznych i wagonów motorowych użytych jako siła trakcyjna.
2. Netto tonokilometry(wiersze 6-10) pociągów towarowych, osobowych, intermodalnych                          i pozostałych oblicza się jako sumę iloczynów masy ładunków lub pasażerów
   w poszczególnych pociągach (masy pociągów netto) przewiezionych w okresie sprawozdawczym
   i faktycznych odległości przewozu tych ładunków.
3. Pociągokilometry (wiersz 11 do 15) oblicza się jako sumę przebiegów (w kilometrach) poszczególnych pociągów.
4. Lokomotywokilometry (wiersz 16-18) oblicza się jako sumę przebiegów (w kilometrach) lokomotyw w pociągach towarowych, osobowych i pozostałych, przy czym w danych tych należy ująć również przebiegi lokomotyw luzem (wykazać również w wierszu 17) oraz przebiegi lokomotyw w służbie manewrowej, które odrębnie należy wykazać w wierszu 18.
5. Wagonokilometry wagonów towarowych i intermodalnych (wiersz 19 do 24) oblicza się jako sumę przebiegów (w kilometrach) poszczególnych wagonów w stanie ładownym i w stanie próżnym we wszystkich pociągach.

Druki „UT1 i UT2” – Realizacja udostępniania tras.

UT1  UT2

• ilości i długości tras zamówionych przez przewoźników do rocznego i indywidualnego rozkładu jazdy.
• Ilości i długości sprzedanych tras przewoźnikom wg rocznego i indywidualnego rozkładu jazdy oraz „ad hoc”.
• Opłaty za zakup tras u zarządcy, z wyodrębnieniem opłat rezerwacyjnych oraz opłat dodatkowych.
• W kolumnie nr 1, należy wstawić pełną nazwę podmiotu, którego dane dotyczą.

Druk „ZL” - Długość linii kolejowych eksploatowanych.

ZL

1. Długość linii kolejowych eksploatowanych (czynnych) - długość linii, po których dokonywane są handlowe przewozy ładunków lub pasażerów.
2. Linia kolejowa zelektryfikowana eksploatowana - linia jednotorowa lub wielotorowa wyposażona w trakcję elektryczną, po której dokonywane są handlowe przewozy ładunków lub pasażerów. Do długości linii zelektryfikowanych eksploatowanych nie należy zaliczać długości tych odcinków, na których zostały zakończone prace inwestycyjne związane z ich elektryfikacją, ale na których jeszcze nie są dokonywane handlowe przewozy ładunków lub pasażerów.

Druk „ZT” - Długość torów kolejowych eksploatowanych, bocznice i stacje.

ZT

1.  Długość torów obejmuje długość ogólną torów eksploatowanych będących w dyspozycji zarządcy na liniach kolejowych tj. głównych i pozostałych oraz długość ogólną torów na bocznicach.
2. Dane o bocznicach i stacjach – należy podać dane dotyczące bocznic i stacji leżących wyłącznie na zarządzanych liniach kolejowych będących w dyspozycji zarządcy i uczestniczących w ruchu kolejowym.

Druk „Z PTE” – Parametry  techniczno – eksploatacyjne linii kolejowych.

ZPTE

Druk „Z PRK” - Budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego.

ZPRK

1. Rozjazdy i skrzyżowania torów wykazywać jako komplet bez względu na typ, długość i inne parametry. 
2. Urządzenia EOR ujmować jako komplet dla danego okręgu stacji.
3. Blokady liniowe (samoczynne i półsamoczynne) podawać w kilometrach torów na danej linii (z dokładnością 2 miejsc po przecinku).
4. Przejazdy i przejścia w poziomie szyn (kol.2 i 3) - dotyczy przejazdów i przejść na zarządzanych liniach i stacjach.
5. Urządzenia DSAT (detekcji stanów awaryjnych taboru) (kol. 12) – dotyczy urządzeń do wykrywania stanów awaryjnych pojazdów i nieprawidłowości załadunku towarów, w tym bramek dozymetrycznych.
6. Telewizja przemysłowa (kol. 18 i 19) dotyczy wyłącznie telewizji przemysłowej do obserwacji torów, przejazdów kolejowych i pociągów.

Druk „KW” – Dane o kolejach wąskotorowych.

KW

1. Dane Ekonomiczne.
   Zatrudnienie – należy podać średnie zatrudnienie za I półrocze lub cały rok sprawozdawczy.
   Przychody, koszty działalności – należy podać dane związane bezpośrednio ze sprzedażą usług przewozowych.
2. Przewozy. Należy podać liczbę pasażerów oraz masę ładunków przewiezionych w danym okresie sprawozdawczym.
   Wielkość pracy przewozowejwykonywanej przy przewozie pasażerów oraz ładunków ustala się jako sumę iloczynów liczby przewiezionych pasażerów lub masy ładunków w poszczególnych relacjach przewozu i odległości ich przejazdu.
3. Przewozy.
   
4. Wskaźniki techniczno-eksploatacyjne taboru kolejowego.
   Brutto tonokilometry oblicza się jako sumę iloczynów masy brutto (w tonach) poszczególnych pociągów w okresie sprawozdawczym i odległości ich przebiegu (w kilometrach).
   Masa (ciężar) brutto pociągu towarowego składa się z masy własnej wagonów włączonych do składu pociągu i z masy ładunków (łącznie z ich opakowaniem) załadowanych do tych wagonów.
   Masa (ciężar) brutto pociągu osobowego składa się z masy własnej wagonów, włączonych do składu pociągu oraz z masy pasażerów, bagażu i poczty, znajdujących się w tych wagonach, a ponadto z masy przesyłek przewożonych w wagonach towarowych w przypadku włączenia ich do pociągu osobowego.
   Do masy brutto pociągu nie wlicza się masy własnej lokomotyw czynnych jednostek elektrycznych i wagonów motorowych użytych jako siła trakcyjna.
   Netto tonokilometrypociągów towarowych i osobowych oblicza się jako sumę iloczynów masy ładunków lub pasażerów w poszczególnych pociągach (masy pociągów netto) przewiezionych w okresie sprawozdawczym i faktycznych odległości przewozu tych ładunków.
   Pociągokilometry oblicza się jako sumę przebiegów (w kilometrach) poszczególnych pociągów.
   Lokomotywokilometry oblicza się jako sumę przebiegów (w kilometrach) lokomotyw w pociągach towarowych i osobowych przy czym w danych tych należy ująć również przebiegi lokomotyw luzem i w służbie manewrowej.
   Wagonokilometry wagonów towarowych oblicza się jako sumę przebiegów (w kilometrach) poszczególnych wagonów w stanie ładownym i w stanie próżnym we wszystkich pociągach. Wagonokilometry wagonów pasażerskich ustala się jako sumę przebiegów (w kilometrach) wagonów pasażerskich we wszystkich pociągach.
5. Tabor
   W zestawieniu należy ująć tabor (lokomotywy, wagony oraz pojazdy silnikowe) będący w posiadaniu danej kolei wąskotorowej.
   Stan inwentarzowy taboru obejmuje wszystkie pojazdy, które w ostatnim dniu okresu sprawozdawczego były w posiadaniu sprawozdawcy łącznie ze znajdującymi się w naprawie.
   Przeciętny dobowy ilostan taboru ustala się, dzieląc sumę dobowych ilostanów (lokomotyw, wagonów oraz pojazdów silnikowych) będących w pracy na sieci w ciągu okresu sprawozdawczego przez liczbę dni kalendarzowych w tym okresie rozliczeniowym.
   Średni wiek taboru trakcyjnego i wagonowego – jest to iloraz sumy wieku poszczególnych typów wagonów i ich ilości.
6. Infrastruktura.
   Długość linii kolejowych eksploatowanych ogółem - długość linii, będących w zarządzie danej kolei wąskotorowej.
   Długość linii kolejowych eksploatowanych - długość linii, po których dokonywane są przewozy ładunków lub pasażerów.
   Długość torów obejmuje długość ogólną torów eksploatowanych będących w dyspozycji zarządcy na liniach kolejowych oraz długość ogólną torów na bocznicach.
   Bocznice i stacje – należy podać dane dotyczące bocznic i stacji leżących wyłącznie na zarządzanych liniach danej kolei wąskotorowej i uczestniczących w ruchu kolejowym.